Wie ben ik

Wie ik ben heeft z’n wortels in mijn familie van herkomst. Zowel genetisch als energetisch is dat in mijn visie behoorlijk bepalend. Daarom begint dit stukje met een aantal feiten betreffende de familie en vervolgt het met datgene wat ik er aan toegevoegd heb. Te beginnen met het gezin van herkomst. Ik ben in 1951 geboren als oudste van een gezin waarin uiteindelijk 6 kinderen zijn geboren. Ik heb twee zusjes en drie boertjes. Mijn beide ouders zijn inmiddels overleden.
Na het behalen van het eindexamen HBS-B (1968, Ede) ben ik scheikunde gaan studeren in Utrecht. Na de scheikundestudie en een viertal jaren wetenschappelijk onderzoek heb ik gekozen voor het onderwijs. Van 1978 t/m 2016 heb ik les geven aan Visser ’t Hooft Lyceum in Leiden.
In die tijd ben ik vader geworden van twee dochters en een zoon met m’n ex-vrouw en een dochter met mijn huidige vrouw, Nelly. Elk van deze kinderen heeft inmiddels een partner en er zijn zes kleinkinderen. Als familie-opsteller kun je dat weergeven in een zogenoemd genogram:
genogram-2016Vanaf midden jaren ’80 ben ik me gaan interesseren voor het begeleiden van mensen. Met veel methodieken ben ik in contact gekomen en weet ik het een en ander van. Daarbij horen astrologie, regressietherapie, re├»ncarnatietherapie, Trans Actionele Analyse, Actietherapie, Voice Dialogue, NLP, gezinstherapie en familie-opstellingen. Geboeid ben ik door mensen als de Stones, Milton Erickson, Menuchin, Nagy B….., Hellinger. In veel waar ik bewondering voor heb, speelt dat ervan wordt uitgegaan dat een mens eigenlijk zelf precies weet wat de oorzaak is van z’n lijden. Een begeleider hoeft dat slechts naar het bewustzijn te brengen. En als dat lukt, is er geen lange therapeutische weg nodig om weer in balans te komen. Bijzonder bij de familie-opstellingen vind ik het werken met meerdere generaties, het gegeven dat de verbondenheid door generaties heen gaat en dat anderen zich met dit veld kunnen verbinden. Het laat zien dat er zoveel meer is dan wat we met onze ‘gewone’ zintuigen waarnemen. Deze fascinatie heeft gemaakt dat ik alleen in deze richting een aantal opleidingen en bijscholingen heb gedaan. Daarbij maakt het voor mij niet echt uit hoe een opstelling wordt gedaan: in een groep, met poppetjes op een tafel of met sjablonen op de grond. Elke opstelling bevestigt voor mij nog steeds z’n enorme potentie die gevoed wordt uit de mensheid zelf. Het maakt dat ik deze methode na mijn pensionering in 2016 beschikbaar wil laten zijn voor zoveel mensen als mogelijk.
Daarnaast heb ik gedurende ongeveer 25 jaar leerlingen en ook anderen begeleid om te leren omgaan met faalangst. Ik heb er zo mijn eigen draai aan gegeven met behoud van de essentie. Daardoor blijft het aantal begeleidingsgesprekken meestal beperkt tot twee.