Home

Het is eind 2016. Net heb ik mijn 38 jaar in het onderwijs afgesloten. Gedurende die tijd heb ik kinderen en ouders in allerlei omstandigheden leren kennen. Dat kan ook niet anders als je docent bent en zeker als mentor of leerlingbegeleider. De interesse in hoe mensen in elkaar zitten, heeft gemaakt dat ik vele cursussen heb gevolgd. Het betekent dat ik tal van tools heb uit NLP, TA, regressietherapie, Voice Dialogue en als laatste de familie-opstellingen. Wat veel van deze genoemde methodieken gemeen hebben, is dat het uitgaat van een innerlijke kennis bij ieder mens. Door die in te zetten, is het vaak mogelijk om relatief snel weer op de goede weg te komen als iemand er eens vanaf geraakt is. De benadering zoals die bij familie-opstellingen wordt gebruikt, ligt mij op dit moment het dichtst bij ’t hart. In mijn visie is een persoon geen losstaande identiteit. De bijzondere gebeurtenissen in de geschiedenis van een familie blijken tot in het heden door te werken, zowel in positieve als in negatieve zin. Bijzonder is om te ervaren dat ook in het verleden geheeld kan worden. In dit holistisch concept is het alsof er geen tijd bestaat.
Mijn interesse in de zich een weg zoekende kinderen en hun ouders en die voor familie-opstellingen komen samen in mijn praktijk ‘Voorouderenkind’: voor ouder en kind / voorouder en kind. In de begeleiding maak ik gebruik van de zogenoemde opvoedopstellingen, zoals ontwikkeld door Marianne Langemeijer. Daarnaast bied ik ook mijn opgedane expertise op het gebied van het omgaan met faalangst aan.